“Unë u rrita në një shtëpi ku besohej te Perëndia, por nuk isha i sigurt a besoja vetë te Perëndia. Fillova të ndieja një nxitje për t’u lutur dhe mora përgjigje se Perëndia është real dhe se interesohet për mua.”

“Zoti e ka vendosur standardin, Ai ka dhënë urdhërime dhe unë e di se kur i zbatoj ato urdhërime, mund të pres që Perëndia të më drejtojë.”

“Kur kam një pyetje ose kur po has vërtet vështirësi në jetë, gjendet gjithnjë diçka që e lexoj [në Librin e Mormonit], që do të më ndihmojë të ngrihem moralisht.”

“Në një pikë të veçantë të jetës sime isha aq i rënë moralisht sa nuk bëhet. Si për çudi, kjo ishte pikërisht koha kur misionarët na kishin ardhur në derë. Kjo gjë më vuri në shtegun ku duhej të isha.”

“Ndjeva menjëherë se më pranuan, u interesuan për mua dhe më donin [kur erdha në kishë]. Gjithsecili po më prezantohej dhe po më bënte të ndihesha shumë e mirëpritur. U ndjeva sikur po hyja në një shtëpi me pjesëtarë të familjes.”

“Të shoh këto vepra dashamirësie nga kaq shumë njerëz, për mua kjo është kisha. Kjo është se si shëmbëllen të besosh te Krishti e t’u shërbesh të tjerëve.”