Skip main navigation

Cili Është Qëllimi i Jetës Sime?

Jeta ka qëllim dhe kuptim. Perëndia, Ati ynë i dashur, do që ne të gjejmë lumturi dhe gëzim. Ai krijoi një plan që ne të rritemi, të jetojmë me anë të besimit dhe të kthehemi për të jetuar me Të një ditë. Plani i Perëndisë, shpesh i quajtur plani i shpëtimit, i jep kuptim dhe kontekst jetës sonë këtu në tokë duke u dhënë përgjigje pyetjeve të mëdha: “Nga erdha?”, “Përse jam këtu?” dhe “Çfarë ndodh pasi vdes?”

Jeta është një vend ku ne vihemi në provë

Perëndia na dërgoi në tokë që të mësojmë e të rritemi nëpërmjet përvojave, si të këndshme ashtu edhe të dhembshme. Ai na lejon të zgjedhim midis së mirës e së ligës dhe na lejon të vendosim a do t’u shërbejmë të tjerëve ose do të përqendrohemi vetëm te vetja. Sfida është të kemi besim në planin e Tij, edhe pse nuk i kemi të gjitha përgjigjet. Për shkak se të gjithë ne bëjmë gabime, Perëndia dërgoi Birin e Tij, Jezu Krishtin, që të mund të pastrohemi dhe të marrim falje. Kur e pranojmë Jezusin dhe e ndjekim shembullin e Tij, ne bëhemi më pak egoistë dhe mund të gëzojmë dashuri, paqe dhe gëzim më të madh.

Mësoni për Planin e Perëndisë për Shpëtimin

Nga erdha unë?

Përpara se ju të lindnit, ju jetuat me Atin tuaj Qiellor. Ai ju njihte, ju donte dhe ju mësoi për zgjedhjet që do t’ju drejtonin te lumturia e përhershme. Kjo periudhë quhet ekzistenca para lindjes.

Perëndia na e paraqiti planin e Tij

Perëndia donte që ne të vinim në tokë për të marrë një trup fizik. Këtu, ne hasim sfida dhe situata që na ndihmojnë të mësojmë dhe të rritemi që të mund të bëhemi si Ai.

Jezusi u zgjodh si Shpëtimtari ynë

Perëndia e dinte se do të bënim gabime, ndaj Ai zgjodhi Jezu Krishtin që të vinte në tokë dhe të vuante për mëkatet tona. Sakrifica e Jezusit na lejon të marrim falje dhe të pastrohemi nga mëkatet tona që të mund të jetojmë me Perëndinë sërish një ditë.

Cili është qëllimi im në jetë?

Ne nuk mbajmë mend të kemi jetuar me Perëndinë përpara se të vinim në tokë. Si pasojë, ne duhet të mësojmë të kemi besim dhe të zgjedhim midis të drejtës dhe të gabuarës. Jeta nuk është e lehtë, por kohët e vështira na ndihmojnë ta vlerësojmë lumturinë dhe paqen.

Flijimi i Jezusit

Jezusi vuajti dhe vdiq për mëkatet tona. Megjithatë, flijimi i Tij nuk na e heq përgjegjësinë. Ne duhet të zgjedhim që ta pranojmë Jezusin duke u penduar kur bëjmë gabime, duke u pagëzuar dhe duke i zbatuar urdhërimet e Tij.

Ku shkojmë pasi vdesim?

Kur vdesim, shpirti dhe trupi ynë ndahen. Shpirti ynë shkon në botën e shpirtrave. Është një vend çlodhjeje dhe lumturie për ata që kanë bërë zgjedhje të mira dhe një gjendje skëterre për ata që kanë bërë zgjedhje të këqija.

Bota e shpirtrave

Bota e shpirtrave nuk është vendmbërritja ose gjykimi përfundimtar. Në fakt, ngaqë Perëndia është kaq i dashur dhe i drejtë, atyre njerëzve në ferr, që kurrë nuk dinin për Jezusin në jetë, u mësohet ungjilli i Tij dhe u jepet mundësia që ta pranojnë Atë.

Ne të gjithë do të jetojmë përsëri

Jezusi e mposhti vdekjen kështu që ne të gjithë të mund të jetojmë përsëri. Kjo quhet Ringjallje. Kur ne ringjallemi, shpirtrat dhe trupat tanë ribashkohen. Trupat tanë do të jenë të përsosur dhe nuk do të vdesin më.

Gjykimi i Fundit

Jezusi do të na gjykojë sipas veprimeve tona dhe dëshirave të zemrave tona. Ai do të jetë aq i mëshirshëm sa të mundet. Për shkak se veprimet dhe dëshirat tona ndryshojnë, qielli përfshin mbretëri ose shkallë të ndryshme lavdie.

Mbretëria çelestiale

Ati ynë Qiellor dhe Jezusi jetojnë në mbretërinë çelestiale. Nëse jetoni sipas mësimeve të Jezusit dhe jeni pastruar nga mëkati nëpërmjet flijimit të Tij, ju do të shkoni atje. Ju do të jetoni në praninë e Perëndisë dhe do të përjetoni gëzim të përhershëm.

Mbretëria terrestriale

Njerëzit që refuzojnë ta pranojnë ungjillin e Jezu Krishtit por që ndryshe jetojnë jetë të ndershme, do të marrin një vend në mbretërinë terrestiale.

Fillojeni nga e Para
Mbretëria telestiale

Ata të cilët vazhdojnë me mëkatet e tyre dhe nuk pendohen, do të marrin një vend në mbretërinë telestiale.

Zbulojeni qëllimin e Perëndisë për ju

Jezusi është udha drejt lumturisë jetëgjatë dhe shpëtimit

Bibla na mëson: “Sepse Perëndia e deshi aq botën, sa dha Birin e tij të vetëmlindurin, që, kushdo që beson në të, të mos humbasë, por të ketë jetë të përjetshme” (Gjoni 3:16). Perëndia dërgoi Jezusin që të na shpëtonte nga mëkatet tona. Mësimet e Jezusit e udhërrëfejnë jetën tonë dhe na udhëheqin drejt lumturisë jetëgjatë. Flijimi i Tij na lejon të gjejmë kuptim në jetë dhe të rritemi në potencialin tonë të plotë. Ne mund të fillojmë në atë shteg sot.

Libri i Mormonit na mëson rreth kuptimit të jetës

Sikurse Bibla, Libri i Mormonit përmban udhëzime nga Perëndia për fëmijët e Tij. Perëndia do që ne të jemi të suksesshëm në jetë dhe të gjejmë lumturi. Njerëzit në Librin e Mormonit kaluan përmes shumë sfidave dhe atyre iu desh t’i kapërcenin ato me anë të besimit. Ne mund të mësojmë më shumë rreth kuptimit të jetës sonë nga përvojat dhe mësimet e tyre.

Mësoni më shumë nga shkrimet e shenjta rreth qëllimit të jetës

Shihni më shumë histori

“Kam qenë në një mision për gjithë jetën që të gjeja të vërtetën. … U takova me atë që më vonë do të ishte bashkëshortja ime dhe u njoha me Kishën e Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. U bëra gjithnjë e më shumë kureshtar rreth këtij shpirti të fortë që po e ndieja në mbledhjet e tyre. Fillova të lexoja Librin e Mormonit dhe u habita nga e vërteta për të cilën dëshmoi ai! Libri i Mormonit ka bërë që ta di Biblën më mirë. … Nëpërmjet leximit të Librit të Mormonit, çdo njeri mund të ndihet më pranë Shpëtimtarit tonë dhe ta marrë vesh më mirë kuptimin e jetës.”

“U diplomova nga kolegji dhe në moshën 21–vjeçare e kisha gjithçka për të cilën isha përpjekur fort: një punë të mirë, një makinë të mirë dhe një jetë të gjallë shoqërore, por prapëseprapë nuk isha e lumtur. U ndjeva e detyruar që t’i kërkoja misionarët. … E pranova sfidën e tyre që ta lexoja Librin e Mormonit. E lexova, e studiova, u luta dhe e dija se ishte i vërtetë. … Të bëhesha anëtare e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme ishte vendimi më i mirë që kam marrë ndonjëherë – ungjilli nuk ka për qëllim ta bëjë jetën tuaj të përsosur, por ai ju jep aftësinë që të bëni më të mirën e absolutisht gjithçkaje dhe të dini se nuk jeni kurrë vetëm.”

“Ngaqë kam qenë larg në kolegj për një vit, ndjeva se duhet të kishte më shumë në jetë sesa ekzistenca e përditshme. E dija se kisha nevojë të gjeja Perëndinë. Doja të dija se cila ishte Kisha e vërtetë. Si rrjedhim, i hulumtova shumë besime fetare. … Në atë kohë, miku im më i mirë i dërgoi misionarët te dera ime. Kjo mund të më kishte bezdisur më parë në jetën time, por isha në një pikë ku po kërkoja aktivisht përgjigje. Doja ta dija vetë. Mesazhi nga misionarët rreth planit të Atit Qiellor për lumturinë më preku, sikur t’i kisha ditur ato gjëra më parë, por kisha nevojë t’i dëgjoja ato. Gjithçka më tingëllonte kaq e njohur. E dija se doja gjërat me vlerë të vërtetë, jo lumturinë kalimtare të botës. Doja lumturi të vërtetë. Të dëgjoja se Perëndia ka një plan për lumturinë, më tingëlloi e vërtetë. Të di se Ati Qiellor është një Atë i dashur dhe se unë jam fëmija e Tij, se Ai dërgoi Birin e Tij, Jezu Krishtin, që të shlyente dhe të ringjallej për ne ngaqë Ai na donte, për mua, është po aq e çmuar sa floriri. … Të mësoja rreth planit të një Ati të dashur Qiellor për lumturinë ishte si fryti më i ëmbël që kisha shijuar ndonjëherë. Unë kam një qëllim, jeta ka drejtim dhe marrëdhëniet e familjet të gjitha kanë kuptim.”

“Që kur isha i vogël gjithmonë pyesja veten se cili ishte qëllimi i kësaj jete. Në kuptimin e plotë të fjalës, unë kisha pyetje si: “Pse jam këtu?”, “Nga erdha?” dhe “Ku po shkoj?” Kur u takova me misionarët, ata u dhanë përgjigje për mua atyre pyetjeve. Më e rëndësishme se përgjigjet e tyre ishte paqja që e ndjeva të vinte me to. Ishte sikur krejt papritur jeta ime kishte qëllim dhe unë e dija që për aq kohë sa qëndroja pranë Zotit, ajo gjithmonë do të kishte qëllim. Ka qenë një bekim i jashtëzakonshëm të jem anëtar i Kishës e të kem njohurinë dhe dëshminë për Jezu Krishtin që më janë dhënë. E di se jeta ime është në duart e Tij. E ardhmja nuk është kaq e frikshme me atë lloj perspektive plot paqe dhe vetëbesim. Kam mësuar se lumturia është qëllimi i ekzistencës sonë. Jeta nuk është gjithmonë e lehtë, por me siguri mund të them se unë jam një njeri shumë i lumtur.”

“Është çmenduri të mendoj se kam qenë një e kthyer në besim e kësaj kishe. E kalova shumicën e jetës sime duke mos e ditur vërtet se cili ishte Perëndia apo Jezu Krishti. Familja ime nuk ishte fetare dhe ishte jashtëzakonisht jofunksionale. Në asnjë mënyrë nuk pata një formim të lehtë. Nuk e mësova kurrë se kishte diçka më shumë në jetë apo se kishte një Atë në Qiell që kujdesej për mua. Nuk e dija se kisha një qëllim. Gjithsesi, në shkollë të mesme e kuptova se dëshiroja diçka më shumë nga jeta ime. E dija se duhej të kishte më shumë për atë që është kjo jetë dhe nuk doja të zbrisja nëpër shtegun ku po shkoja. Iu drejtova njërës prej shoqeve të mia që ishte anëtare e Kishës së Jezu Krishti të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme dhe i kërkova të më merrte me vete në kishë. Shkova në kishë dhe e dija se kjo ishte kisha që doja. Fillova të marr mësimet nga misionaret dhe zemra ime po ndryshonte. Çdo gjë më bëri të ndihem shumë e lumtur dhe mirë dhe gjithçka kishte kuptim. Sigurisht nuk dija gjithçka, por kisha besim. E dija se Shpëtimtari im vuajti për mëkatet e mia personalisht, ashtu siç bëri Ai për ne të gjithë. E dija se mund të merrja falje për mëkatet e mia dhe ajo ishte një gjë përulëse për mua. U luta me gjithë zemër dhe arrita të dija se kjo është ajo që Ati Qiellor dëshironte që unë të bëja. Kthimi në besimin te ky ungjill ishte vendimi më i mirë i jetës sime. Kisha humbur për një kohë të gjatë, por tani e di qëllimin tim dhe e di se ka diçka më shumë se kjo jetë.”

Mormon.org Chat is typing...