Kur e pyetën se cili urdhërim ishte më i rëndësishmi, Jezusi tha: “‘Duaje Zotin, Perëndinë tënde me gjithë zemrën tënde, me gjithë shpirtin tënd dhe me gjithë mendjen tënde.’ Ky është urdhërimi i parë dhe i madhi. Dhe i dyti, i ngjashëm me këtë, është: ‘Duaje të afërmin tënd porsi vetveten’” (Mateu 22:37–39).

Kur e zëvendësoni urrejtjen me dashuri dhe zemërimin me dashamirësi, do të ndiheni më pranë Perëndisë dhe do të vini re më shumë paqe në jetën tuaj.

Jezusi e dha mësim Rregullën e Artë gjatë Predikimit të Tij në Mal: “Gjithçka … që ju dëshironi t’ju[a] bëjnë njerëzit, ua bëni edhe ju atyre” (Mateu 7:12). Me fjalë të tjera, trajtojini të tjerët ashtu sikurse doni që t’ju trajtojnë. Ndërsa e bëni këtë, do t’i forconi marrëdhëniet tuaja dhe do të jeni më të lumtur.

Tek Gjoni 3:16 lexojmë: “Sepse Perëndia e deshi aq botën, sa dha Birin e tij të vetëmlindurin, që, kushdo që beson në të, të mos humbasë, por të ketë jetë të përjetshme”. Pasja e besimit te Jezu Krishtit do të thotë të besojmë tek Ai dhe te mësimet e Tij. Bërja e kësaj do t’ju bekojë në këtë jetë dhe në jetën që do të vijë.

Jezusi dha mësim me anë të shembullit që ne duhet t’i lutemi shpesh Perëndisë, Atit tonë Qiellor. Perëndia ju do. Ai është përherë gati t’ju ndihmojë. Komunikoni me Të nëpërmjet lutjes, shprehni mirënjohje dhe kërkojini gjërat që ju nevojiten.

Ndërkohë që Jezusi ishte në tokë, Pjetri e pyeti: “Zot, në se vëllai im mëkaton kundër meje, sa herë duhet ta fal? Deri shtatë herë?” Jezusi u përgjigj: “Unë nuk të them deri shtatë herë, por deri shtatëdhjetë herë shtatë” (Mateu 18:21–22). Kur u ofrojmë lirisht falje të tjerëve, mund të ftojmë më shumë paqe dhe falje në vetë jetën tonë.