Pyetje të Zakonshme
Më poshtë janë pyetjet që bëhen shpesh rreth anëtarëve të Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. Nëse keni më shumë pyetje, do të donim të organizonim një vizitë me misionarët.
Bindjet Fetare të Krishtera
Po! Patjetër. Si anëtarë të Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme, ne besojmë se Jezu Krishti është Biri i Perëndisë dhe Shpëtimtari i Botës. Ai na do të gjithëve ne më shumë nga sa mund ta përfytyrojmë. A do të thotë kjo se ne kemi saktësisht të njëjtat bindje si kishat e tjetra të krishtera? Jo. Por ne kategorikisht e konsiderojmë veten pasues të përkushtuar të Jezu Krishtit.
Mësoni më shumë rreth bindjeve tona.
Trinia e Shenjtë është termi që shumë fe të krishtera e përdorin për të përshkruar Perëndinë Atin, Jezu Krishtin dhe Frymën e Shenjtë. Shenjtorët e ditëve të mëvonshme besojnë shumë fort në të tre Ata, por ne nuk besojmë se Ata janë që të gjithë i njëjti person. Ne vërtet besojmë se Ata janë një në qëllim. Qëllimi i Tyre është të na ndihmojnë të arrijmë gëzim të vërtetë në këtë jetë dhe në jetën që do të vijë (tek e cila besojmë gjithashtu).
Po. Jezusi është themeli i besimit tonë. Në fakt, emri i plotë i Kishës sonë është Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. Bibla dhe Libri i Mormonit dëshmojnë që të dy për Jezu Krishtin dhe ne i çmojmë të dy.
Ky varg nga Libri i Mormonit reflekton bindjet tona në Krisht: “Dhe, ne flasim për Krishtin, ne gëzohemi në Krishtin, ne predikojmë për Krishtin, ne profetizojmë mbi Krishtin dhe shkruajmë sipas profecive tona, që fëmijët tanë të mund të dinë se cilit burim t’i drejtohen për heqjen e mëkateve të tyre” (2 Nefi 25:26).
Termi “mormonët” është një nofkë që vjen nga një libër i shkrimit të shenjtë, unik për Kishën tonë, i quajtur Libri i Mormonit. Nuk e shpikëm ne këtë nofkë, por shumë njerëz e përdorin atë për të përshkruar Kishën dhe anëtarët e saj. Në të kaluarën, ne e kemi përqafuar termin dhe madje e kemi përdorur dhe vetë, por kohët e fundit u kemi kërkuar njerëzve ta thërrasin Kishën me emrin e saj të plotë: Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. Ky ritheksim për emrin e Kishës na ndihmon të zbatojmë urdhrin e Zotit dhënë profetit Jozef Smith: “Sepse kështu do të quhet kisha ime në ditët e fundit, madje Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme” (Doktrina e Besëlidhje 115:4). Kjo gjithashtu e ndihmon këdo të dijë se Jezusi është thelbi i fesë dhe bindjeve tona fetare.
“Shenjtorë të ditëve të mëvonshme” është një mënyrë e mirë për t’iu referuar miqve tuaj që janë anëtarë të Kishës.
Po. Besojmë vërtet shumë. Ajo është fjala e Perëndisë, një vëllim i shenjtë i shkrimit të shenjtë dhe një lexim i nevojshëm për një jetë të lumtur. Së bashku me Biblën, ne gjejmë frymëzim edhe në libra të tjerë të shkrimit të shenjtë që janë unikë për Kishën e Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. Të gjithë ata veprojnë së bashku që të na mësojnë të vërteta të rëndësishme për Jezu Krishtin.
Mësoni më shumë rreth besimit tonë te Bibla.
Stili i Jetesës
Anëtarët e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme janë thjesht si gjithë njerëzit e tjerë. Ne përjetojmë ngritje dhe ulje, dhe gjithçka tjetër të ndërmjetme. Shenjtorët e ditëve të mëvonshme shquhen se janë njerëz të lumtur dhe paqësorë. Por kjo nuk do të thotë që nuk kemi sfida. Çdokush në jetë po lufton me vështirësitë, por kur bëjmë çmos ta jetojmë ungjillin e Jezu Krishtit, ne kemi më shumë forcë dhe paqe për t’ia dalë mbanë.
Për sa i përket stilit të jetesës, shenjtorët e ditëve të mëvonshme përpiqen të përqendrohen te Jezusi. Bindjet tona rreth Shpëtimtarit dhe mësimet e Tij ndikojnë në vendimet tona të përditshme për mënyrën se si flasim, vishemi dhe veprojmë. Për shembull, ne përpiqemi ta shmangim punën të dielave me qëllim që të mund të frekuentojmë kishën, t’u shërbejmë të tjerëve dhe të kalojmë kohë me familjen. Anëtarët besnikë të Kishës nuk pinë duhan apo alkool, as luajnë bixhoz.
Mësoni më shumë rreth komunitetit tonë ose gjeni një kishë afër jush.
Hapi i parë zakonisht është të takoheni me misionarët. Ata do t’ju mësojnë bindjet dhe praktikat bazë të Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. Ata gjithashtu mund t’i përgjigjen çdo pyetjeje që keni rreth Kishës, dhe t’ju bëjnë të ditur se çfarë pritet nga anëtarët.
Ju gjithashtu duhet të filloni të frekuentoni shërbesat e adhurimit. Ju do të gjeni gëzimin prej përkatësisë në një komunitet njerëzish që kujdesen për njëri‑tjetrin dhe përpiqen fort ta ndjekin shembullin e Jezu Krishtit.
Përfundimisht, pasi të jeni gati për t’u bashkuar me Kishën, mund të zgjidhni që të pagëzoheni dhe të bëheni një anëtar/e zyrtar/e. Ju mund të pagëzoheni ose nga misionarët, ose nga dikush që e keni njohur në kishë.
Anëtarët e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme zgjedhin të mos pinë birrë sepse ne besojmë në një kod të frymëzuar të shëndetit që quhet Fjala e Urtësisë, që na nxit të kujdesemi për trupat tanë. Pjesa më e madhe e saj përfshin gjëra me logjikë të shëndoshë. Jo droga të paligjshme. Jo alkool. Jo duhan. Arsyetimi për shmangien e substancave të tjera, si kafeja ose çaji, ndoshta është më pak i dallueshëm. Megjithatë, ne besojmë se këto udhëzime erdhën nga Perëndia, kështu që ne heqim dorë nga ato substanca.
Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme ka shumë tradita dhe zakone kulturore që përqendrohen te familja. Për shembull, ne përpiqemi të rezervojmë një natë në javë për një mbrëmje të shtëpisë ose natë familjare. Aktivitete të tjera gjatë javës përfshijnë mbledhjet e Kishës si takime me ushqime të sjella vetë, festa të vogla ose grupe të të rinjve e të të rejave për adoleshentët/et. Shumë nga traditat tona janë standarde, si kremtimi i ditëve të festave me familjet tona, dhe të tjera janë më unike, si ofrimi i një bekimi për një foshnjë të re gjatë kishës. Si familje, ne lutemi së bashku, lexojmë shkrimet e shenjta bashkë dhe të dielën e parë të çdo muaji, madje agjërojmë së bashku.
Mësoni më shumë rreth komunitetit tonë ose gjeni një kishë afër jush.
Jo. Familjet tona ndryshojnë shumë në formë dhe madhësi. A kemi një rekomandim për madhësinë e familjes? E përsërisim, jo. Ky është një vendim thellësisht vetjak. Familjet e dashura mund të jenë të mëdha, të vogla ose diku në mes.
Eksploroni më shumë rreth programeve tona për fëmijët dhe rininë ose burimeve për familjen.
Jo. Herët në historinë e shenjtorëve të ditëve të mëvonshme, Zoti udhëzoi një numër të kufizuar anëtarësh të Kishës të praktikonin martesën me shumë bashkëshorte. Megjithatë, në fund të viteve 1800, Perëndia udhëzoi që kësaj praktike duhej t’i jepej fund. Që prej asaj kohe, Kisha ka dhënë mësim se monogamia është praktika për martesën që Zoti urdhëron sot. Megjithëse disa grupe e praktikojnë ende sot poligaminë, ata nuk janë anëtarë të Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme.
Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme e dënon racizmin në të gjitha format e tij dhe e çmon larminë që gjendet mes anëtarëve të grupit tonë mbarëbotëror të besimtarëve.
Ungjilli i Jezu Krishtit është për të gjithë njerëzit. Në Librin e Mormonit na mësohet se Jezusi i fton “të gjithë të vijnë tek ai dhe të marrin pjesë në mirësinë e tij; dhe ai nuk ia mohon askujt që shkon tek ai, të zinj dhe të bardhë, skllevër dhe të lirë, burra dhe gra … të gjithë janë njësoj para Perëndisë” (2 Nefi 26:33).
Kisha gjithmonë i ka mirëpritur njerëzit e të gjitha racave. Megjithatë, ka pasur një periudhë kur anëtarët meshkuj me prejardhje afrikane nuk shuguroheshin në priftëri (me disa përjashtime). Ne nuk e dimë arsyen e kufizimit, por ai përfundoi në vitin 1978, pasi udhëheqësit e Kishës kërkuan udhërrëfim hyjnor lidhur me çështjen. Që nga ajo kohë, shugurimi në priftëri është vënë në dispozicion të të gjithë meshkujve të denjë në Kishë.
Lexoni më shumë rreth racës dhe priftërisë.
Individët që identifikohen si LGBT, si dhe familjet e tyre, janë të mirëpritur që të jenë pjesë e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. Të gjithë ne jemi fëmijë të Perëndisë, i cili i kupton zemrat tona dhe na do përsosurisht.
Ndërsa qëndrimi zyrtar i Kishës është se çdo marrëdhënie seksuale jashtë martese duhet shmangur, nuk është mëkat të ndieni tërheqje ndaj së njëjtës gjini. Anëtarët inkurajohen të mos veprojnë sipas tërheqjes ndaj së njëjtës gjini ose të marrin një identitet gjinor të ndryshëm nga ai me të cilin kanë lindur.
Ne përpiqemi fort për kuptueshmëri, dashuri dhe dhembshuri më të madhe për vëllezërit dhe motrat tona pavarësisht se si identifikohen. Të gjithë kanë kontribute të rëndësishme dhe unike për të dhënë për mbretërinë e Perëndisë në tokë dhe të gjithë janë të mirëpritur të bashkohen e të jenë pjesë e bashkësive tona.
Lexoni më shumë rreth pikëpamjeve tona mbi tërheqjen ndaj së njëjtës gjini dhe identitetit gjinor.
Bindjet tona rreth martesës mund të përmblidhen me disa fragmente nga dokumenti Familja: Një Proklamatë drejtuar Botës, një deklaratë zyrtare e paraqitur nga udhëheqësit e Kishës në vitin 1995:
“Martesa midis një burri dhe një gruaje shugurohet nga Perëndia dhe … familja është thelbësore në planin e Krijuesit për destinacionin e përjetshëm të fëmijëve të Tij …” (paragrafi 1).
“… Perëndia ka urdhëruar që fuqitë e shenjta të krijimit të jetës duhet të përdoren vetëm midis burrit dhe gruas, ligjërisht të martuar si bashkëshort e bashkëshorte” (paragrafi 4).
“Bashkëshorti dhe bashkëshortja kanë një përgjegjësi solemne të duan dhe të kujdesen për njëri‑tjetrin dhe për fëmijët e tyre” (paragrafi 6).
“Familja shugurohet nga Perëndia. Martesa midis burrit dhe gruas është thelbësore në planin e Tij të përjetshëm. Fëmijët kanë të drejtën të linden nga prindër brenda lidhjeve të martesës dhe të rriten nga një atë dhe një nënë të cilët i nderojnë me besnikëri të plotë betimet e martesës. … Etërit dhe nënat kanë detyrimin ta ndihmojnë njëri‑tjetrin si partnerë të barabartë” (paragrafi 7).
Këto mësime marrin një rëndësi të veçantë duke pasur parasysh se ne besojmë se martesa mund të zgjatë përgjithmonë.
Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme na mëson se marrëdhëniet seksuale ruhen për burrat dhe gratë që janë zyrtarisht dhe ligjërisht të martuar me njëri‑tjetrin. Pas martesës, Perëndia pret që bashkëshortët dhe bashkëshortet të jenë plotësisht njerëz të besuar dhe besnikë ndaj shoqes dhe shokut të jetës. Kësaj ne i referohemi si ligji i dëlirësisë.
Ne besojmë se nëpërmjet intimitetit martesor, çiftet mund të përjetojnë disa nga bekimet më të thella të jetës, duke përfshirë dhuratën e fëmijëve dhe një lidhje më të fortë midis partnerëve në martesë. Trupat tanë janë të shenjtë (shihni te 1 Korintasve 6:19–20), të krijuar sipas shëmbëlltyrës së Perëndisë (shihni te Zanafilla 1:27) dhe Ai dëshiron që ne t’i çmojmë ato. Kur jeni të pastër seksualisht, ju e përgatitni veten për të ndërtuar një martesë të fortë dhe për të sjellë në botë fëmijë si pjesë e një familjeje të përjetshme dhe të dashur.
Shërbesat e Kishës
Oraret e shërbesave në Kishë ndryshojnë nga një bashkësi në tjetrën. Sidoqoftë, ju gjithmonë mund të keni pritshmëri për një shërbesë kryesore adhurimi për të gjithë, të pasuar nga orët mësimore për fëmijët, të rinjtë e të rejat dhe të rriturit në moshë madhore.
Shërbesa për të gjithë quhet “mbledhja e sakramentit”. Kjo mbledhje përbëhet nga këngë, lutje dhe predikime (ose “biseda”) që bëhen nga anëtarë të ndryshëm të bashkësisë çdo javë. Por pjesa më e rëndësishme e mbledhjes është koha kur marrim sakramentin (që është i ngjashëm me kungimin) që të kujtojmë Shpëtimtarin.
Mësoni më shumë rreth shërbesave të së dielës ose gjeni një kishë afër jush.
Po! Jeni të ftuar të na bashkoheni për aktivitetet javore, projektet e shërbimit, takimet shoqërore përjashta dhe shërbesat e adhurimit. Do të donim t’ju njihnim dhe do ta vlerësonim përfshirjen tuaj në komunitetin e Kishës sonë.
Ejani, bashkohuni me ne! Gjeni një kishë afër jush.
Po. Gratë flasin nga foltorja dhe shërbejnë si presidente të organizatave. Ato gjithashtu janë udhëheqëse, këshilltare, mësuese dhe misionare, si dhe kanë shumë përgjegjësi të tjera. Mësoni më shumë rreth grupit tonë të grave.
Jo. Ne nuk kalojmë dorë më dorë ndonjë kosh, as nuk kërkojmë dhurime gjatë shërbesave tona. Kontributet nga anëtarët bëhen privatisht. Mësoni më shumë rreth së dhjetës.
Shumë njerëz nuk ndihen rehat me fenë e organizuar dhe parapëlqejnë të përpiqen të jenë shpirtërorë dhe të bëjnë një jetë të mirë. Por e vërteta është se kemi nevojë për të dyja! Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme siguron strukturën, si dhe autoritetin e priftërisë, të domosdoshme për t’i plotësuar të gjitha urdhërimet e Perëndisë, duke përfshirë pagëzimin dhe marrjen e sakramentit (që është i ngjashëm me kungimin). Vajtja në kishë të dielave është një aspekt i adhurimit të Perëndisë dhe është gjithashtu e rëndësishme për të qenë shpirtërorë dhe për t’u shërbyer të tjerëve gjatë gjithë javës.
Mësoni më shumë rreth dobive të fesë së organizuar.
Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme u themelua zyrtarisht në Fajet, Nju‑Jork, në vitin 1830. Presidenti i parë i Kishës ishte Jozef Smithi. Ai pati një vegim të Jezu Krishtit dhe Perëndisë Atit dhe u thirr nga Perëndia si profet për të rivendosur Kishën e Jezu Krishtit. Ai mori priftërinë e Perëndisë, përktheu Librin e Mormonit dhe dërgoi misionarë për të predikuar ungjillin nëpër Amerikën e Veriut dhe përtej oqeanit.
Zyrat qendrore të Kishës u zhvendosën në Ohajo të Misurit dhe më pas në Ilinois për t’i shpëtuar persekutimit dhe për të gjetur një vend ku të mblidheshin anëtarët e saj. Për shkak të dyshimeve dhe konflikteve politike në vend, Profeti Jozef Smith u burgos në mënyrë të paligjshme në vitin 1844 dhe u vra nga një turmë.
Brigam Jangu u bë Presidenti pasues i Kishës. Ai i udhëhoqi shenjtorët përmes rrafshinave të Shteteve të Bashkuara për në Malet Shkëmbore që sot njihet si Juta. Që nga ajo kohë, Kisha është rritur në mënyrë të ndjeshme nëpër të gjithë botën. Sot, ka mbi 16 milionë anëtarë në 170 vende në gjithë botën.
Mësoni më shumë rreth komunitetit tonë ose gjeni një kishë afër jush.
Libri i Mormonit
Libri i Mormonit është një libër i shkrimit të shenjtë të frymëzuar që ekziston për të na dhënë drejtim në jetë dhe për të na lidhur me Jezusin. Nga vjen emri? Qindra vjet më parë, një profet i lashtësisë, me emrin Mormoni, përpiloi një anal të popullit të tij. Ata u përballën me shumë nga po ato sfida me të cilat përballemi ne. Dhe, po ashtu si ne, ata gjetën forcë kur iu drejtuan Jezu Krishtit. Merrni kopjen tuaj falas të Librit të Mormonit.
Libri i Mormonit ka si synim të lexohet krahas Biblës si një dëshmi tjetër e Jezu Krishtit dhe misionit të Tij hyjnor si Shpëtimtari dhe Shëlbuesi i botës. Së bashku, Bibla dhe Libri i Mormonit na e rritin kuptueshmërinë për dashurinë e madhe të Perëndisë për të gjithë ne dhe mund të na ndihmojnë të afrohemi më shumë me Të.
Mësoni më shumë rreth mënyrës se si veprojnë së bashku Bibla dhe Libri i Mormonit.
Ashtu si Bibla, Libri i Mormonit dëshmon për Jezu Krishtin. Ngjarja qendrore e shënuar në Librin e Mormonit, është vizita e Jezu Krishtit – përfshirë mësimet dhe shërbesën e Tij – te besimtarët në kontinentin e lashtë amerikan. Ky rrëfim tregon se Perëndia ua paraqet të njëjtat bekime dhe mundësi të gjithë fëmijëve të Tij dhe se dashuria e Tij nuk është e kufizuar për njerëzit nga një zonë e vetme e botës. Pavarësisht nga gjuha që flasim apo se si dukemi, Perëndia na do dhe dëshiron që të afrohemi më shumë me Të.
Këtu është një konspekt i historisë epike mijëvjeçare të treguar në Librin e Mormonit:
Në thelb, Libri i Mormonit është një histori rreth një familjeje. I ati i së cilës, Lehi, është një profet në Jerusalemin e lashtë. Perëndia e paralajmëron Lehin në një ëndërr që të marrë familjen e tij dhe të largohet nga Jerusalemi, sepse qyteti dhe populli i tij së shpejti do të merren robër nga një komb tjetër. Ata kalojnë oqeanin për në kontinentin amerikan. Lamani dhe Lemueli, djemtë më të mëdhenj, nuk besojnë se i ati, Lehi, ishte i frymëzuar. Ata ankohen gjithë kohës. Vëllai i tyre më i vogël, Nefi, është plot besim. Nefi zgjidhet nga Perëndia për të udhëhequr familjen dhe për të qenë mësuesi i tyre.
Njerëzit përfundimisht ndahen në dy grupe: nefitët dhe lamanitët. Këto grupe shpesh janë në luftë dhe besimi i tyre vihet vazhdimisht në provë. Ky besim mbush faqet e Librit të Mormonit në formën e predikimeve e profecive të fuqishme, si dhe mësimeve jetësore dhe përvojave shpirtërore të fuqishme.
Pasi Jezusi ringjallet në Jerusalem, Ai u shfaqet njerëzve në kontinentin amerikan. Ai u mëson atyre rreth pagëzimit dhe faljes. Ai shëron të sëmurët mes tyre dhe i bekon fëmijët e tyre. Ai themelon Kishën e Tij. Ndryshe nga njerëzit në Jerusalem, njerëzit ia vënë veshin Jezusit. Më pas, ata jetojnë në paqe për qindra vjet. Me kalimin e kohës, njerëzit e humbasin besimin e tyre dhe një profet i quajtur Moroni i gropos analet e tyre për t’i ruajtur për një kohë dhe popull të ardhshëm – për ne! Jozef Smithi u drejtua tek ato anale dhe e përktheu Librin e Mormonit nëpërmjet fuqisë së Perëndisë. Mësimet e tij e rritin besimin te Jezu Krishti dhe frymëzojnë miliona njerëz sot.
Sikurse Bibla, Libri i Mormonit ka shumë autorë. Ai është një koleksion ditarësh dhe historish të përcjella nga një shkrues tek tjetri gjatë një periudhe prej rreth 1 000 vjetësh. Autori i parë është profeti Nefi, i cili u largua nga Jerusalemi me familjen e tij në vitin 600 pr.K. dhe lundroi drejt kontinentit amerikan. Nefi ia kaloi analin vëllait të tij më të vogël, i cili më pas ia dha të birit. Secili autor ia dha analin dikujt që i mirëbesonte. Mormoni ishte emri i profetit që i përmblodhi të gjitha shkrimet në një libër, prandaj quhet Libri i Mormonit.
Në vitin 1823, Jozef Smithi u drejtua tek analet e lashta dhe i përktheu ato me anë të fuqisë së Perëndisë.
Libri i Mormonit dëshmon për Biblën dhe e plotëson atë, duke u dhënë më shumë qartësi dhe kuptueshmëri mësimeve të Jezusit. Është pak a shumë si në Bibël, se si Mateu, Marku, Lluka dhe Gjoni tregojnë të njëjtat histori për Jezusin nga këndvështrime të ndryshme dhe kjo jep një tablo më të plotë.
Së bashku, Libri i Mormonit dhe Bibla përmbajnë frymëzim, udhërrëfim dhe udhëzim me vlerë mijëravjeçare. Duke i studiuar të dy librat, ju mund të merrni një kuptueshmëri më të mirë për atë se kush është Perëndia dhe çfarë dëshiron Ai për ju. Mësoni më shumë rreth mënyrës se si veprojnë së bashku Bibla dhe Libri i Mormonit, ose kërkoni një kopje falas të Librit të Mormonit.
Tempujt dhe Martesat
Kjo varet. Tempujt janë të hapur vetëm për anëtarët e Kishës, të cilët kanë punuar për t’u përgatitur që të marrin maksimumin prej përvojës së tyre në tempull. Por kur tempujt ndërtohen fillimisht ose pasi t’u jenë nënshtruar restaurimeve të mëdha, mbahen shtëpi të hapura për publikun që ata të mund të bëjnë një vizitë brenda. Gjithashtu, shumë tempuj kanë qendra vizitorësh dhe territor që është i hapur për këdo.
Për shenjtorët e ditëve të mëvonshme, tempulli është ndryshe nga ndërtesat e tjera të Kishës. Është një vend ku anëtarët e Kishës shkojnë për t’i bërë premtime Perëndisë. Kjo përfshin premtimet për të zbatuar urdhërimet, për të qenë besnikë në martesë dhe për të ndihmuar për t’u kujdesur për njëri‑tjetrin duke dhënë nga ajo që kemi. Gjithashtu, për shkak se ne besojmë se familjet janë përgjithmonë, një pjesë e madhe e punës që bëhet brenda tempujve, është për t’i bërë lidhjet familjare edhe më të forta. Martesat në tempull kryhen që të zgjatin përjetësisht, jo vetëm “derisa vdekja t’ju ndajë”. Prindërit dhe fëmijët bëhen familje e përjetshme në tempuj. Paraardhësit mund t’i marrin gjithashtu të gjitha bekimet e tempullit nëse dikush kryen ordinanca të shenjta në emrin e tyre dhe nëse ata e pranojnë atë akt shërbimi. Tempujt janë vende të ngarkuara me punë!
Familjet janë thelbësore në planin e Perëndisë për lumturinë tonë dhe martesa ka për qëllim të zgjatë përtej nga “derisa vdekja t’ju ndajë”. Në tempull, bashkëshorti dhe bashkëshortja bashkohen përgjithmonë. Kjo ceremoni martesore quhet “vulosje” në tempull sepse çifti bashkohet për këtë jetë dhe në përjetësi. Nusja dhe dhëndri premtojnë ta nderojnë dhe ta duan njëri‑tjetrin plotësisht dhe zotohen që t’i ndjekin mësimet dhe shembullin e Jezusit. Në këmbim, atyre u premtohet se martesa dhe familja e tyre do të zgjatë në jetën tjetër. Përveç ceremonisë në tempull, megjithatë, dasmat shpesh festohen në mënyrë tradicionale, me një ceremoni pritjeje për të ngrënë, vallëzuar dhe për t’u mbledhur së bashku për të festuar.
Veshjet fetare specifike dhe unike janë të zakonshme në shumë fe dhe shërbejnë për qëllime të ndryshme. Veshjet e brendshme që i veshin anëtarët në moshë madhore të Kishës, shërbejnë si një kujtues privat dhe vetjak i marrëdhënies sonë me Perëndinë, premtimeve që i bëmë Atij në tempull dhe zotimit tonë për ta ndjekur Jezu Krishtin dhe për t’i zbatuar urdhërimet e Tij. Veshja e brendshme quhet veshja e brendshme e tempullit dhe përbëhet nga dy pjesë, të ngjashme me një bluzë të brendshme të lehtë dhe pantallona të shkurtra. Ato konsiderohen të shenjta për anëtarët që i veshin ato.
Po. Anëtarët e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme mund të martohen me kë të duan. Megjithatë, martesat e shenjta në tempull rezervohen vetëm për një burrë dhe një grua që janë të dy anëtarë të Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme dhe që janë përgatitur për të bërë një zotim të përjetshëm ndaj njëri‑tjetrit dhe ndaj Perëndisë.
Puna Misionare
Çdo anëtar/e i/e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme ka një detyrë për ta shpërndarë ungjillin e Jezu Krishtit; megjithatë, gjithmonë zgjedhja i takon personit që të shërbejë ose jo në një mision kohëplotë. Personat e rinj në moshë inkurajohen veçanërisht të shërbejnë në misione sepse është një mundësi kaq e shkëlqyer për të mësuar, për të shërbyer dhe për t’u rritur. Edhe individët dhe çiftet në moshë shërbejnë.
Mësoni më shumë rreth misionarëve ose takohuni me misionarët në zonën tuaj.
Jo. Në fakt, shumë misionarë i mbulojnë vetë shpenzimet e tyre. Shpesh, ata do të kursejnë që përpara, për vite me radhë. Ndonjëherë familjet do të bëjnë sakrifica financiare për të ndihmuar që një misionar/e të dërgohet në mision. Individët dhe çiftet në moshë duhet të marrin gjithashtu vendime financiare, të tilla si shitja e një shtëpie ose dalja më herët në pension.
Mësoni më shumë rreth misionarëve ose takohuni me misionarët në zonën tuaj.
Jo. Në fakt, “Elldër” [“Plaku”] nuk është emër, por një titull për misionarët meshkuj. Misionaret femra në mënyrë të ngjashme thirren “Motra”, shoqëruar nga mbiemri i tyre. Ata janë tituj respekti dhe nderi.
Mësoni më shumë rreth misionarëve ose takohuni me misionarët në zonën tuaj.
Në të gjitha rastet, udhëheqësit e frymëzuar të Kishës e caktojnë çdo misionar/e në një zonë të caktuar ku do të shërbejë. Disa do të qëndrojnë në vendet e tyre të lindjes dhe të tjerë do të shkojnë jashtë vendit. Çiftet në moshë kanë njëfarë influence në lidhje me se si dhe ku do të shërbejnë. Por misionarët, si të rinj dhe në moshë, janë të lumtur të shërbejnë duke e ditur se caktimi përfundimisht vjen nga Perëndia.
Mësoni më shumë rreth misionarëve ose takohuni me misionarët në zonën tuaj.
Në varësi të ditës, ju mund t’i gjeni misionarët duke vizituar të tjerët, duke bërë punë vullnetare në komunitet, duke dhënë mësim rreth Perëndisë dhe më tepër. Por ata nuk janë asnjëherë tepër të zënë për t’ju ndihmuar nëse keni nevojë.
Puna në dyshe ndihmon për t’i mbajtur të sigurt misionarët. Ajo gjithashtu është modeluar sipas mënyrës që udhëzoi Jezusi: “Pastaj ai i thirri te vetja të dymbëdhjetët dhe filloi t’i dërgojë dy nga dy” (Marku 6:7).
Mësoni më shumë rreth misionarëve ose takohuni me misionarët në zonën tuaj.
Ka mbi 50 000 misionarë kohëplotë, shenjtorë të ditëve të mëvonshme në të gjithë botën. Ka të ngjarë që në zonën tuaj të ketë misionarë nëse keni ndonjëherë nevojë për ta.
Mësoni më shumë rreth misionarëve ose takohuni me misionarët në zonën tuaj.
Pagëzimi
Po. Jezusi e bëri të qartë se të lindësh nga uji dhe nga Fryma është e domosdoshme për të hyrë në mbretërinë e qiellit (shihni te Gjoni 3:1–13). Vetë Jezusi u pagëzua, ndonëse ishte i përsosur, për të na dhënë shembullin.
Për shkak se pagëzimi përfshin bërjen e një premtimi për të ndjekur Jezu Krishtin dhe për t’i zbatuar urdhërimet e Tij, ne besojmë se një person duhet të jetë në gjendje ta dallojë të drejtën dhe të gabuarën dhe të ketë kuptueshmëri të mjaftueshme sa ta zgjedhë vetë pagëzimin. Kjo është një arsye pse Kisha nuk e praktikon pagëzimin e foshnjave. Përkundrazi, fëmijët mund të pagëzohen duke filluar nga mosha tetë vjeç.
Pagëzimet duhet të kryhen me anë të autoritetit të duhur të priftërisë dhe në një mënyrë që përputhet me mënyrën si u pagëzua Jezusi (me anë të zhytjes). Pagëzimi në mënyrën e duhur është një kusht paraprak për anëtarësim në Kishën e Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme, prandaj njerëzit e pagëzuar më parë, pagëzohen sërish nëse dëshirojnë të na bashkohen.
Perëndia ka siguruar një mënyrë që gjithkush t’i marrë të gjitha bekimet e Tij – madje edhe pas vdekjes. Pagëzimet dhe ordinancat e tjera thelbësore mund të kryhen në emër të atyre që kanë vdekur pa e pasur mundësinë. Apostulli Pal foli për pagëzimin për të vdekurit në Bibël (shihni te 1 Korintasve 15:29) dhe anëtarët e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme e vazhdojnë po atë praktikë në tempuj në ditët e sotme.
Ja se si funksionon: Shenjtorët e ditëve të mëvonshme e studiojnë historinë e tyre familjare për të zbuluar emrat e njerëzve që kanë vdekur pa u pagëzuar. Më pas anëtarët pagëzohen në tempull në emër të atyre paraardhësve. Ky shërbim për të tjerët jepet me dashuri – dhe, për shkak se jeta vazhdon pas vdekjes, ata që kanë vdekur, janë në dijeni të ordinancave dhe mund të zgjedhin që t’i pranojnë ose jo ato.
Pasi një person pagëzohet, ata që kanë autoritetin e duhur të priftërisë, i vendosin duart e tyre mbi kokën e personit të pagëzuar për ta konfirmuar atë një anëtar/e të Kishës dhe për t’i dhënë dhuratën e Frymës së Shenjtë. Kur dikush e merr Frymën e Shenjtë, kjo do të thotë se personi mund ta ketë me vete Shpirtin e Shenjtë si një shoqërues të vazhdueshëm për ta ngushëlluar e udhërrëfyer atë dhe për t’i dëshmuar për të vërtetën.
Jezusi dha mësim se pagëzimi është i domosdoshëm për të hyrë në mbretërinë e qiellit (shihni te Gjoni 3:1–13). Por çfarë bëhet me njerëzit që vdesin pa u pagëzuar ose madje pa pasur dijeni për Jezusin? Si mund të shpëtohen ata?
Fatmirësisht, Perëndia është i dashur dhe ka siguruar një mënyrë që cilido t’i marrë të gjitha bekimet e Tij – madje edhe pas vdekjes. Në tempull, pagëzimet dhe ordinancat e tjera thelbësore kryhen në emër të atyre që kanë vdekur pa e pasur mundësinë. Apostulli Pal foli për pagëzimin për të vdekurit në Bibël (shihni te 1 Korintasve 15:29) dhe anëtarët e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme e vazhdojnë po atë praktikë në tempuj në ditët e sotme.
Ja se si funksionon: Shenjtorët e ditëve të mëvonshme e studiojnë historinë familjare për të zbuluar emrat e njerëzve që kanë vdekur pa u pagëzuar. Më pas anëtarët pagëzohen në tempull në emër të atyre paraardhësve. Ky shërbim për të tjerët jepet me dashuri – dhe, për shkak se jeta vazhdon pas vdekjes, ata që kanë vdekur, janë në dijeni të ordinancave dhe mund të zgjedhin që t’i pranojnë ose jo ato.
Takohuni me misionarët përmes internetit ose në prani fizike
Gjeni ngushëllim duke folur me misionarët. Ne mund të lexojmë shkrimet e shenjta me ju dhe t’ju ndihmojmë të gjeni paqe nëpërmjet lutjes.
Faleminderit! Shihni për një mesazh konfirmimi për pak.
Ju do të merrni disa mesazhe nëpërmjet celularit ose programit WhatsApp për të konfirmuar kërkesën tuaj dhe për t’ju ndihmuar të përgatiteni për vizitën tuaj.
Misionarët në zonën tuaj do t’ju kontaktojnë së shpejti.
Jemi të emocionuar që do të flasim me ju rreth mësimeve të Jezu Krishtit. Mund të takohemi me prani fizike ose nëpërmjet internetit.