Anëtarët e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme janë thjesht si gjithë njerëzit e tjerë. Ne përjetojmë ngritje dhe ulje, dhe gjithçka tjetër të ndërmjetme. Shenjtorët e ditëve të mëvonshme shquhen se janë njerëz të lumtur dhe paqësorë. Por kjo nuk do të thotë që nuk kemi sfida. Çdokush në jetë po lufton me vështirësitë, por kur bëjmë çmos ta jetojmë ungjillin e Jezu Krishtit, ne kemi më shumë forcë dhe paqe për t’ia dalë mbanë.

Për sa i përket stilit të jetesës, shenjtorët e ditëve të mëvonshme përpiqen të përqendrohen te Jezusi. Bindjet tona rreth Shpëtimtarit dhe mësimet e Tij ndikojnë në vendimet tona të përditshme për mënyrën se si flasim, vishemi dhe veprojmë. Për shembull, ne përpiqemi ta shmangim punën të dielave me qëllim që të mund të frekuentojmë kishën, t’u shërbejmë të tjerëve dhe të kalojmë kohë me familjen. Anëtarët besnikë të Kishës nuk pinë duhan apo alkool, as luajnë bixhoz.

Mësoni më shumë rreth komunitetit tonë ose gjeni një kishë afër jush.

Hapi i parë zakonisht është të takoheni me misionarët. Ata do t’ju mësojnë bindjet dhe praktikat bazë të Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. Ata gjithashtu mund t’i përgjigjen çdo pyetjeje që keni rreth Kishës, dhe t’ju bëjnë të ditur se çfarë pritet nga anëtarët.

Ju gjithashtu duhet të filloni të frekuentoni shërbesat e adhurimit. Ju do të gjeni gëzimin prej përkatësisë në një komunitet njerëzish që kujdesen për njëri‑tjetrin dhe përpiqen fort ta ndjekin shembullin e Jezu Krishtit.

Përfundimisht, pasi të jeni gati për t’u bashkuar me Kishën, mund të zgjidhni që të pagëzoheni dhe të bëheni një anëtar/e zyrtar/e. Ju mund të pagëzoheni ose nga misionarët, ose nga dikush që e keni njohur në kishë.

Anëtarët e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme zgjedhin të mos pinë birrë sepse ne besojmë në një kod të frymëzuar të shëndetit që quhet Fjala e Urtësisë, që na nxit të kujdesemi për trupat tanë. Pjesa më e madhe e saj përfshin gjëra me logjikë të shëndoshë. Jo droga të paligjshme. Jo alkool. Jo duhan. Arsyetimi për shmangien e substancave të tjera, si kafeja ose çaji, ndoshta është më pak i dallueshëm. Megjithatë, ne besojmë se këto udhëzime erdhën nga Perëndia, kështu që ne heqim dorë nga ato substanca.

Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme ka shumë tradita dhe zakone kulturore që përqendrohen te familja. Për shembull, ne përpiqemi të rezervojmë një natë në javë për një mbrëmje të shtëpisë ose natë familjare. Aktivitete të tjera gjatë javës përfshijnë mbledhjet e Kishës si takime me ushqime të sjella vetë, festa të vogla ose grupe të të rinjve e të të rejave për adoleshentët/et. Shumë nga traditat tona janë standarde, si kremtimi i ditëve të festave me familjet tona, dhe të tjera janë më unike, si ofrimi i një bekimi për një foshnjë të re gjatë kishës. Si familje, ne lutemi së bashku, lexojmë shkrimet e shenjta bashkë dhe të dielën e parë të çdo muaji, madje agjërojmë së bashku.

Mësoni më shumë rreth komunitetit tonë ose gjeni një kishë afër jush.

Jo. Familjet tona ndryshojnë shumë në formë dhe madhësi. A kemi një rekomandim për madhësinë e familjes? E përsërisim, jo. Ky është një vendim thellësisht vetjak. Familjet e dashura mund të jenë të mëdha, të vogla ose diku në mes.

Eksploroni më shumë rreth programeve tona për fëmijët dhe rininë ose burimeve për familjen.

Jo. Herët në historinë e shenjtorëve të ditëve të mëvonshme, Zoti udhëzoi një numër të kufizuar anëtarësh të Kishës të praktikonin martesën me shumë bashkëshorte. Megjithatë, në fund të viteve 1800, Perëndia udhëzoi që kësaj praktike duhej t’i jepej fund. Që prej asaj kohe, Kisha ka dhënë mësim se monogamia është praktika për martesën që Zoti urdhëron sot. Megjithëse disa grupe e praktikojnë ende sot poligaminë, ata nuk janë anëtarë të Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme.

Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme e dënon racizmin në të gjitha format e tij dhe e çmon larminë që gjendet mes anëtarëve të grupit tonë mbarëbotëror të besimtarëve.

Ungjilli i Jezu Krishtit është për të gjithë njerëzit. Në Librin e Mormonit na mësohet se Jezusi i fton “të gjithë të vijnë tek ai dhe të marrin pjesë në mirësinë e tij; dhe ai nuk ia mohon askujt që shkon tek ai, të zinj dhe të bardhë, skllevër dhe të lirë, burra dhe gra … të gjithë janë njësoj para Perëndisë” (2 Nefi 26:33).

Kisha gjithmonë i ka mirëpritur njerëzit e të gjitha racave. Megjithatë, ka pasur një periudhë kur anëtarët meshkuj me prejardhje afrikane nuk shuguroheshin në priftëri (me disa përjashtime). Ne nuk e dimë arsyen e kufizimit, por ai përfundoi në vitin 1978, pasi udhëheqësit e Kishës kërkuan udhërrëfim hyjnor lidhur me çështjen. Që nga ajo kohë, shugurimi në priftëri është vënë në dispozicion të të gjithë meshkujve të denjë në Kishë.

Lexoni më shumë rreth racës dhe priftërisë.

Individët që identifikohen si LGBT, si dhe familjet e tyre, janë të mirëpritur që të jenë pjesë e Kishës së Jezu Krishtit të Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme. Të gjithë ne jemi fëmijë të Perëndisë, i cili i kupton zemrat tona dhe na do përsosurisht.

Ndërsa qëndrimi zyrtar i Kishës është se çdo marrëdhënie seksuale jashtë martese duhet shmangur, nuk është mëkat të ndieni tërheqje ndaj së njëjtës gjini. Anëtarët inkurajohen të mos veprojnë sipas tërheqjes ndaj së njëjtës gjini ose të marrin një identitet gjinor të ndryshëm nga ai me të cilin kanë lindur.

Ne përpiqemi fort për kuptueshmëri, dashuri dhe dhembshuri më të madhe për vëllezërit dhe motrat tona pavarësisht se si identifikohen. Të gjithë kanë kontribute të rëndësishme dhe unike për të dhënë për mbretërinë e Perëndisë në tokë dhe të gjithë janë të mirëpritur të bashkohen e të jenë pjesë e bashkësive tona.

Lexoni më shumë rreth pikëpamjeve tona mbi tërheqjen ndaj së njëjtës gjini dhe identitetit gjinor.

Bindjet tona rreth martesës mund të përmblidhen me disa fragmente nga dokumenti Familja: Një Proklamatë drejtuar Botës, një deklaratë zyrtare e paraqitur nga udhëheqësit e Kishës në vitin 1995:

“Martesa midis një burri dhe një gruaje shugurohet nga Perëndia dhe … familja është thelbësore në planin e Krijuesit për destinacionin e përjetshëm të fëmijëve të Tij …” (paragrafi 1).

“… Perëndia ka urdhëruar që fuqitë e shenjta të krijimit të jetës duhet të përdoren vetëm midis burrit dhe gruas, ligjërisht të martuar si bashkëshort e bashkëshorte” (paragrafi 4).

“Bashkëshorti dhe bashkëshortja kanë një përgjegjësi solemne të duan dhe të kujdesen për njëri‑tjetrin dhe për fëmijët e tyre” (paragrafi 6).

“Familja shugurohet nga Perëndia. Martesa midis burrit dhe gruas është thelbësore në planin e Tij të përjetshëm. Fëmijët kanë të drejtën të linden nga prindër brenda lidhjeve të martesës dhe të rriten nga një atë dhe një nënë të cilët i nderojnë me besnikëri të plotë betimet e martesës. … Etërit dhe nënat kanë detyrimin ta ndihmojnë njëri‑tjetrin si partnerë të barabartë” (paragrafi 7).

Këto mësime marrin një rëndësi të veçantë duke pasur parasysh se ne besojmë se martesa mund të zgjatë përgjithmonë.

Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme na mëson se marrëdhëniet seksuale ruhen për burrat dhe gratë që janë zyrtarisht dhe ligjërisht të martuar me njëri‑tjetrin. Pas martesës, Perëndia pret që bashkëshortët dhe bashkëshortet të jenë plotësisht njerëz të besuar dhe besnikë ndaj shoqes dhe shokut të jetës. Kësaj ne i referohemi si ligji i dëlirësisë.

Ne besojmë se nëpërmjet intimitetit martesor, çiftet mund të përjetojnë disa nga bekimet më të thella të jetës, duke përfshirë dhuratën e fëmijëve dhe një lidhje më të fortë midis partnerëve në martesë. Trupat tanë janë të shenjtë (shihni te 1 Korintasve 6:19–20), të krijuar sipas shëmbëlltyrës së Perëndisë (shihni te Zanafilla 1:27) dhe Ai dëshiron që ne t’i çmojmë ato. Kur jeni të pastër seksualisht, ju e përgatitni veten për të ndërtuar një martesë të fortë dhe për të sjellë në botë fëmijë si pjesë e një familjeje të përjetshme dhe të dashur.